Duzi Chłopcy

Blog dla mężczyzn, którzy zmienili zabawki

0

Charles Bukowski: Życie jest tak dobre, jak dobrym pozwalasz mu być

Charles Bukowskipijacka literaturatwórczość Bukowskiego

Charles Bukowski - pisarz

„Postanowiłem dosięgnąć do osiemdziesiątki. Pomyśleć tylko: w wieku 80 lat rżnąć osiemnastki! Jeśli jest jakiś sposób oszukania igraszek śmierci, to właśnie na tym on polega”. Nie udał mu się ten wyczyn. Zabrakło mu 7 lat, ale i tak swoje przerżnął, przepił, przepisał i zostawił po sobie świetne historie w postaci książek i wierszy. Zmarł 9 marca 1994 roku.

Z Bukowskim po raz pierwszy spotkałem się pod koniec liceum albo na początku studiów. Na wyjazd do Danii zabrałem ze sobą „Listonosza” i zbiór opowiadań „Zapiski starego świntucha”. Zacząłem od tego drugiego i od pierwszych stron poczułem zachwyt wymieszany z żalem, że dopiero teraz zetknąłem się z tą pijacką literaturą.

Facet potrzebuje wielu kobiet tylko wtedy, kiedy żadna z nich nie jest nic warta. Można utracić tożsamość, pieprząc się na prawo i lewo.

Ktokolwiek wymyślił tę grę, wymyślił prawdziwy majstersztyk, załóżmy, że to Bóg – od dawna zasługiwał na strzał między oczy; tylko że ten drań nigdy się nie pokazuje i trudno Go zdybać i wziąć na muszkę. Era Zamachowców ominęła najgrubszą rybę ze wszystkich, jakiś czas temu prawie dopadli Syna, ale ten wyśliznął się jak piskorz i do dziś musimy w łazience, na śliskiej podłodze, lecieć na ryja. Duch Święty? ten się nigdy nie pokazał: rozparł się wygodnie i teraz z całym spokojem wyciera sobie kutasa – najbardziej cwany z całej trójki.

Bukowski to typ buntujący się przeciwko światu całym sobą. Nienawidził pracy, nie chciał wpaść w sidła struktury rodzinnej (co nie znaczy, że nie wierzył w znalezienie tej jedynej), lubił pić, uprawiać hazard. Nawet jego uroda buntowała się przeciwko ogólnie przyjętym standardom. Bukowski był bowiem cholernie brzydki. Nie przeszkadzało mu to jednak w jednym z ulubionych zajęć, czyli spotykaniu się z kobietami.

- Jim, czy to prawda, że twój ojciec przez twoją matkę strzelił sobie w łeb?
– No. Zadzwonił i powiedział, że ma broń. „Jak do mnie nie wrócisz, to się zabiję”, mówi. „Wrócisz?”. A matka na to, że nie. Huknął strzał i po sprawie.
– A co ona wtedy zrobiła?
– Odłożyła słuchawkę.

Straciłem wątek, zacząłem się gapić na jej nogi. Zawsze najważniejsze są dla mnie nogi. Były pierwszą rzeczą, jaką ujrzałem, kiedy się rodziłem. Wtedy starałem się wydostać. Od tego czasu ciągle pcham się w przeciwnym kierunku, ale wyniki mam raczej mizerne.

Co w Bukowskim mnie tak fascynuje? Właśnie ta niechęć do charakteru współczesnego świata. Nie była ona na pokaz. Bukowski przez większość życia był biedny, pierwszą książkę wydał jako pięćdziesięciolatek, a na sławę przyszedł czas kilkanaście lat później. Mimo wszystko sprawiał wrażenie gościa, który lubi swoje życie. Bez drogich samochodów, bez wielkiej willi, bez dziesiątek przedmiotów. Dzięki temu mógł skupić się na prawdziwych przyjemnościach. Podchodził do siebie i świata z dystansem, którego brakuje ludziom. Po prostu większość spraw, przez które zazwyczaj wyrywamy sobie włosy z głów, miał w dupie.

David April David April • Marzec 9, 2015


Previous Post

Next Post